Sakarya’nın Geyve ilçesinde Pazar akşamı başlayan ve Bilecik’in Osmaneli ilçesine kadar yayılan orman yangını, hâlâ tam anlamıyla kontrol altına alınabilmiş değil. Osmaneli dört gündür yanıyor. Alevler sadece ağaçları değil, bir ilçeyi, bir yaşam alanını, bir halkı çaresizliğe terk ediyor.

Bir ilçe kaderine terk edilmez!
Ama Osmaneli, yetersiz destekle tek başına direniyor.
Çiftçiler traktörleriyle, bidonlarla su taşıyor. Sulama hakkını bırakıp ormanı suluyorlar şimdi.
Çünkü biliyorlar: Orman giderse, hayat gider.

Bir başka yangın haberi ise Eskişehir’den geldi.
Orman yangınında alevlerin arasında kalan 10 can hayatını kaybetti.
Ne diyeceğiz şimdi?
“Sıcaklar arttı, yapacak bir şey yok muydu?”
“Doğa zaten yanıyor muydu?”
Yok öyle bir şey!
Yangınlar kader değil.
Yangınlar ihmalin, ilgisizliğin, duyarsızlığın sonucu.

⸻

Nefesimiz Kül Oluyor

Ormanlar sadece ağaç değildir.
Ormanlar, kuşların evi, arıların yurdu, domatesin tadı, suyun kaynağı, rüzgarın dengesi, toprağın gücüdür.
Ormanlar bizim nefesimizdir.
Ve biz bu günlerde, kendi nefesimizi kendi ellerimizle yakıyoruz.

Her yanan ağacın ardında bir kuş yuvası kalıyor.
Her alevin altında bir can nefessiz kalıyor.
Her dumanda geleceğimiz boğuluyor.

⸻

Soruyorum Size:
• Ormanlık alanda cam şişe bırakmaya devam mı edeceğiz?
• Sigara izmaritini yola atmaktan utanmayacak mıyız?
• “Bir şey olmaz” diyerek doğayı yok saymaya devam mı edeceğiz?
• Bir yangını televizyondan izleyip, “Allah yardım etsin” deyip geçecek miyiz sadece?

Yeter artık.

Bu ülke yalnızca taş binalardan, yollar ve AVM’lerden ibaret değil.
Bu ülke; ormanları, yaylaları, zeytinlikleri, köyleri, ovalarıyla var.
Ve biz onlara gözümüz gibi bakmazsak, çocuklarımızın geleceğinde gökyüzü mavi kalmaz.

⸻

Şimdi Ne Yapmalıyız?
• Herkes bulunduğu yerden yetkililere daha fazla yardım talep etmeli.
• Gönüllüler organize edilmeli, ekipman desteği sağlanmalı.
• Yerel yönetimler koordineli olmalı.
• Vatandaş yangınla mücadelede aktif rol almalı ama doğru şekilde yönlendirilmeli.

Bugün Osmaneli yanıyor. Dün Eskişehir yandı.
Yarın başka bir şehir, başka bir köy, belki senin yaşadığın mahalle…

⸻

Sessiz Kalırsak, Sıra Bize Gelecek

Bu köşe yazısı bir ağıt değil.
Bu bir çağrıdır.
Birlik olup doğaya sahip çıkma çağrısıdır.
Böylesi büyük felaketlerin karşısında, milletçe tek yürek olmadıkça, bu alevler bir gün hepimizi yakar.

Ormanlarımızı, hayvanlarımızı, insanlarımızı koruyamazsak; sadece doğayı değil, vicdanı da kaybederiz.

⸻

Bugün değilse ne zaman?
Ses ver! Paylaş! Uyar! Katıl! Destek ol!
Çünkü bu yangın hepimizin içinde yanıyor.

— Bir ormanın küllerinden yazıldı…

Yanarak kaybettiklerimiz:Ağaç değil,Gelecek yazısı ilk önce Orhangazi'de Bugün üzerinde ortaya çıktı.

Artık sokaklarda değil, internet kafelerde, telefon başında, “slot düşecek mi, canlı bahis tutar mı” telaşıyla zaman öldüren bir nesil yetişiyor. Sanal kumar, artık sadece bir bağımlılık değil; bir kültür çöküşünün adı. Emek vermeden kazanmak isteyen, “çalışmak bana göre değil” diyen bir zihniyetin kurbanı oluyorlar.

Sık duyarsınız:

“Abi, asgari ücrete sabah 9 akşam 6 çalışılır mı?”
“Kendi işimi yapacağım.”
“E-ticaret açacağım ama sermayem yok.”
“Bugün 500 bastım, 4 bin alıyordum, son anda kaçtı…”

Bu cümlelerin arkasında yatan şey aslında sadece tembellik değil. Daha derini var: sistemli bir umutsuzluk, hayattan kopuş, sabırsızlık ve sosyal medya dayatmalı lüks hayata özenme.

Hiçbir genç hayata böyle başlamamalıydı belki. Ama bir yandan da gerçek şu: Gençliğin bir kısmı ne çalışmak istiyor, ne üretmek. Eller cepte, gözler ekranda. Emek vermeye “enayi işi” gözüyle bakılıyor. Bugün bu tavrın adı “cool” olmak, ama özünde sadece hazırcı ve kırılgan bir yaşam tercihi.

Sistem mi? Aile mi? Genç mi?

Suçu tek başına gençlerde aramak kolaycılık olur. Eğitimiyle, ailesiyle, sosyal çevresiyle bir bütün olarak bu tabloyu biz büyüttük. Aileler çocuklarına “Aman evladım, zorlanma” diye diye onları hayata karşı zayıf bıraktı. Eğitim sistemi gençleri sınavdan sınava sürükleyip sabrı tüketti. Ve sosyal medya… On saniyede “yatırımsız nasıl para kazanılır” anlatan videolarla beynimizi şekillendirdi.

Ama artık bu zinciri kırmak gerek.

Ekrana Değil, Hayata Dön!

Kazandığı her kuruşun değerini bilen bir genç, sanal hayallerin değil, gerçek başarıların peşinden koşar. Kaybettiğinde ailesini değil, sanal bahis sitelerini suçlar hale gelen gençliğe “uyan artık” deme zamanı geldi.

Sanal kumarda herkes kazanamaz. Çünkü sistem kazanmanız için değil, kaybetmeniz için tasarlanmıştır. Gerçek dünya, emek isteyen, sabır isteyen, yorucu ama sonunda onurlu bir dünyadır.

Genç kardeşim, hayat kolay değil. Ama imkânsız da değil. Bahis oynayarak değil, elini taşın altına koyarak kazanılır. İş tutmak, üretmek, küçük adımlarla büyümek; işte asıl zenginlik burada.

⸻

Bir ekranın ardında kaybolan hayallerin yerine, alın teriyle kazanılmış bir hayat koymanın vakti çoktan geldi.

Tuşla Zenginlik Hayali: Sanal Kumar ve Kaybolan Gençlik yazısı ilk önce Orhangazi'de Bugün üzerinde ortaya çıktı.